Chińczyk za kółkiem! Uwaga!

Dlaczego na chińskich drogach codziennie trzeba walczyć o życie? A no dlatego, że Chińczycy są bardzo nieprzewidywalnymi kierowcami. Trudno wyobrazić sobie inne miejsce na świecie gdzie tak źli kierowcy czerpią tak ogromną radość z prowadzenia samochodów. 

Drogi, dróżki. Korki, koreczki.

Pan dosiada pewnie trójkołowiec i wygląda na nim zabójczo, niczym chińska wersja Terminatora.

Na drogach ciężko odnaleźć się komuś przyzwyczajonemu do przestrzegania zasad ruchu drogowego (powiedzmy z grubsza), lub komuś kto nie jest w stanie przystosować się do tego szalonego ulicznego chaosu.

Będąc w niektórych zakątkach Azji wydawać by się mogło, że w owym chaosie można się odnaleźć. Pulsujące życiem drogi zdają się rządzić własnym życiem a każdy uczestnik ruchu drogowego zna swoje miejsce w szeregu. Może na pierwszy rzut oka tak właśnie się wydawać, lecz  nie każdy wypadek czy stłuczka jest faktycznie rejestrowana.
Rzeczywista liczba zgonów w wypadkach samochodowych jest znacznie wyższa niż sugerują to dane Chińskiego Urzędu Statystycznego. Przekłamane statystyki policyjne wykazywały aż 28% spadek zgonów w wyniku wypadków drogowych, choć w rzeczywistości ilość zgonów na drogach ciągle rośnie (1).
Sama przebywając w Chinach w tym stosunkowo krótkim okresie czasu byłam świadkiem dwóch poważniejszych wypadków (unieruchomiony kierowca skutera leżący na ulicy, potrącony pieszy) i kilku drobnych stłuczek. Zwłaszcza przy stłuczkach fascynowało mnie to, że poszkodowany ze stoickim spokojem kierował się dalej w swoją stronę nie oceniając strat pojazdu i z nikim nie dyskutując. Sama też o mały włos nie byłam ofiarą wypadku samochodowego i za każdym razem poruszając się komunikacją publiczną czułam wzrost adrenaliny porównywalny do skoku na bungee.

Stare i nowe.

Nowe drogi

Chiny to kraj niedoświadczonych kierowców z czego większość porusza się po nowo wybudowanych drogach i miastach. Dlatego też częstotliwość wypadków samochodowych jest dwukrotnie większa niż w Ameryce pomimo tego, że w Chinach ilość samochodów jest równa 1/5 liczby pojazdów w Ameryce (a raczej była, dane z 2001 roku).

Potęga ekonomiczna rozwijająca się w tak szybkim tempie musiała też poradzić sobie z olbrzymim przyrostem liczby samochodów inwestując w infrastrukturę. Niestety nowa sieć dróg nie koniecznie była dobrze zaplanowana. Z nieznanych przyczyn chińskim "specjalistom" projektującym wielopasmowe autostrady zdarzały się pewne wpadki.

• Geniusze infrastruktury miejskiej na jednym ze skrzyżowań drogowych po prawej stronie umieścili pas do skrętu w lewo. Kierowca skręcający w lewo musiał tym samym przeciąć 4 inne pasy.

• Pewne małżeństwo nie zgodziło się na oferowane przez władze pieniądze w zamian za wyburzenie ich domu znajdującego się na trasie przyszłej autostrady. Nie mając czasu na dalsze negocjacje wybudowano swojego rodzaju rondo wokół domu rodzinnego mieszczącego się już bezpośrednio NA autostradzie. 

Podejrzewam, że zagłębiając się w temat kuriozalne przykłady miejskiego planowania można mnożyć.

-Nie chcą sprzedać Panie Kierowniku! - Nie ma czasu. Budujemy dalej!

Każdy dostanie prawko

Jak kiedyś trafnie sformułowano typowy chiński kierowca zachowuje się trochę jak agresywna emerytowana kobiet z wadą wzroku podczas nauki jazdy, w sposób nagminny nadużywająca klaksonu. Kierowcy chińscy mistrzami kierownicy nie są. Po pierwsze są nowicjuszami, kierowcami w pierwszym pokoleniu, co znaczy, że może ich dzieci będą lepsze. Po drugie w związku z poprawieniem warunków życiowych, większość stać jest teraz na samochód, nie każdy jednak ma prawo jazdy a samo jego zdobycie nie jest wielkim osiągnięciem. To i kilka innych czynników kulturowych przyczynia się do ich zachowań na drodze.

Chińczycy dopiero co przesiedli się z rowerów, część ich drogowego języka można tłumaczyć czerpaniem wzorców zachowań z ruchu pieszych. I tak ponieważ są bardzo socjalni, trzymają się grupy, też samochodem nie zachowują odstępów a z "języka ciała" pojazdu można odczytać w którym kierunku właśnie zmierzają. Kierowca nie sygnalizuje chęci skrętu kierunkowskazem, zjeżdżanie na konkretny pas to sygnalizuje. Migacze czy lusterka to trochę taki niepotrzebny gadżet. Z moich obserwacji wynika także, że kierowcy jadą bardziej na wyczucie, sami też obracają ciało nie używając lusterek bocznych.

Nowe dwupasmówki i kolorowe pojazdy.

Nie kierują się żadnymi zasadami ruchu drogowego podczas wyprzedzania. Czy raczej zachowują się przeciwnie do narzuconych zasad. Wyprzedzają prawie wyłącznie na zakrętach i pod górkę. Mają wiele obaw jeśli chodzi o wyprzedzanie na prostej, zwłaszcza gdy widzą nadjeżdżający z naprzeciwka samochód. Nie ważne, że samochód znajduje się w takiej odległości, że bezpiecznie dałoby się wykonać ten manewr. Widok samochodu przy dobrej widoczności ich paraliżuje, za to w niczym nie przeszkadza wyprzedzanie w tunelu czy agresywnie przed bramkami na autostradzie.
Potrafią oni też doskonale improwizować, jadąc pod prąd (bo tak wygodniej, zwłaszcza przy ostrym zakręcie), zawracając na autostradzie lub zmieniając chodnik w dodatkowy pas. Nikt nawet nie mrugnie okiem, ewentualnie zasygnalizuje klaksonem: "widzę cię, też mnie zauważ!".

Koniem, busem, na nogach..

Niech będzie głośno!

Komunikacja między kierowcami jet niezwykle żywa i głośna. Opanowali oni swojego rodzaju język, równie skomplikowany co ich własny, który pomaga bezpiecznie dojechać do celu. Dzięki niemu można też dać upust swojej frustracji, nudzie, zakomunikować o bliskiej odległości innego pojazdu, czy przegonić pieszego z drogi. Z tym ostatnim nie jest już tak łatwo, bo gdy nieustannie słyszy się klakson, po pewnym czasie nie reaguje się na niego tak gwałtownie, albo wcale. Klakson przestaje pełnić wtedy swoją funkcję i już tylko wnerwia. A wnerwia głównie obcokrajowców bo podejrzewam, że każdy przyzwyczajony jest już do huku, przyjmuje go za coś naturalnego. Ponieważ dużo podróżowałam po górzystych terenach, klakson okazuje się być zbawiennym i ratującym życie sygnałem dla kierowców pnących się po zawiłych górzystych drogach. Wjeżdżając w ostry zakręt i tym samym oczywiście na przeciwny pas ruchu (wskazane jest jechać jak najszybciej, to jasne) dźwiękowo sygnalizuje się innym o wykonywanym manewrze. Najlepiej już w samym trakcie jego wykonywania.

Niech stanie się światło!

Do niedawna włączanie świateł w nocy, czy o zmierzchu nie było obowiązkowe. Nawet po tym jak obowiązkiem się stało nie każdy tego przestrzegał. Do teraz kierowcy bardzo lubią jechać "na czuja" gdy zachodzi słońce a światła włączają jak już zapada ciemna noc. Światła też idealnie nadają się do tego, żeby np. zasygnalizować skręt, czyli świecić tzw. "długimi" w górach na zakręcie po to, żeby bezpiecznie wykonać ten manewr. Zrozumiałe. Miganie długimi, jazda na długich, jazda bez świateł w nocy, czyli coś czemu nie trzeba się dziwić. Najdziwniejszym byłoby jechać po zmroku na najzwyklejszych światłach mijania.

Wyścigi tirów na lodzie.

Zwierzyna na drogach.

 

Wśród natury.

Człowieczych wymysłów.

Dzięki, że wytrwaliście w czytaniu tego posta. Za to kot na koniec.